Ach te święta…

Ach te święta moi drodzy

czar wiruje co rok wszędzie,

czy bogaci czy ubodzy

każdy myśli co to będzie.

Ach te Święta ten aromat

co tak każdy kąt wypełnia,

lampek, bombek cudnych sto masz,

na swym drzewku uzupełniasz.

Ach krzątają się w swych gniazdach

panie by ze wszystkim zdążyć,

a panowie w swoich jazdach,

patrzą tylko by się sprężyć.

Trzeba kupić tyle z listy

co kochane żony piszą,

trzeba tutaj wokalisty

wśród nut każdą by usłyszał.

Gotowanie i sprzątanie

wszystko naraz panie rządzą,

nic nikomu się nie stanie

bo te Święta lęk rozpędzą.

Drzewko stanie na swym miejscu

lampki pewnie są sprawdzone,

dzieci bombki rozkołyszą i

już wszystko jest zrobione.

Więc rodzice obrus biały

jak śnieg zimą na stół kładą,

stroik nań stoi wspaniały,

i niebawem goście zjadą.

Ach radości co nie miara

tu uścisków i całusów,

serdeczności cała fala i

uśmiechów w animuszu.

Przeto każdy tu literat

na tej stronie co się zowie,

niechaj wpadnie w Świąt tych kierat,

i nie drapie się po głowie.

Niech nie stęka, nie narzeka

bo czas zacząć ucztę ducha,

bo za oknem gwiazda czeka

bo za oknem zawierucha.

Więc kochani czas Wilii

i radości z przyjścia Pana,

niech to Dziecię co zakwili

Błogosławieństw mnóstwem dla nas.

Będzie sprzyjać dla każdego

bo weń jest miłości wiele,

i przebaczań cała siła

radość wielka Przyjaciele,

niech się stanie…

by w Nas była.

( Autor: Zygmunt Jaworski )