Ciągłe pytania

Wciąż pytanie jest te same:

Za co kocham ja swą Mamę? Za co kocham ową damę,

to pytanie niesłychane.

Mówić sto lat tu bez mała,

jaka miłość w sercu pała. Dla tej jednej co wciąż trwała,

całe serce darowała.

Kocham za jej szczere oczy,

co wciąż czujne każdej nocy. Wypatrują czujnie strzegą. By uczynić

co w jej mocy i obronić

mnie przed biedą.

Kocham jej spojrzenie co dzień,

co nie patrzy, co jest w modzie - tylko tuli swym wyrazem,

i w matczynym swym ogrodzie kwiat miłości

daje w darze.

Kocham za jej dłonie ciepłe,

co na co dzień swoim gestem opatrują rany moje,

od dnia kiedy tu wciąż jestem, wciąż

tłumaczy życia znoje.

Kocham ramion jej dolinę,

Które w każdej chwili krztynę ulgi dać potrafią kroplę, wsparcie

zrozumienie dać matczyne, gdy

brakuje go zażarcie.

Kocham serce jej gorące,

które tętni rytmem stale i wciąż grzeje mnie jak słońce.

Wtedy czuję się wspaniale - wciąż

miłością pałające.

( Autor: Zygmunt Jaworski )