Forum
Autor.
Twórcza dusza.
Po namyśle wartko rusza i komputer swój odpala.
I ruszając myśli torem zastanawiał się nad forem,
tym szczególnym,
moi drodzy.
Takim co to pod prąd modzie tematyką przyciągało takich ludzi
– co nie mało w życiu chcieli zmian obudzić.
Wciąż radując
– nie czerwienić się z krępacji za swe słowa,
czyny i nie krzyczeć: „ moja głowa!”.
Co Sekretu tajemnicę znali,
pomyśleli,
znów czytali,
i ruszyli z tezą w życie.
A że znał „Go” znakomicie i wyznawał jego zamysł tak i mu zaświtał pomysł.
No i forum to uczynił.
Czy w tym komuś tu zawinił?
Nie ma mowy!
Ani chybi!
On to twórcze ma alibi chciał i stworzył dzieło swoje.
No i ściągał w swe podwoje co rusz nowych entuzjastów.
Co róż „nowy” witał progi,
i czytając liczne posty własne miejsce w forum mościł.
Powstawało wiele działów i tematów wiele tutaj,
każdy czekał własnych darów nie utrzymał tu się „smutas”.
Sekret uczy szczęście zdobyć dla każdego „Jego złoto”,
i nad błędem by ukorzyć się przed sobą,
tylko po to aby tę przemianę zacząć.
I Sekretem wciąż się racząc swój cel znaleźć i budować.
Admin baczył na to z boku,
i miał wszystko to na oku aby dzieło sprawne było,
swym rozpędem się toczyło.
Tak pilnował tu porządku aby post był w swoim wątku,
był piszący Pan lub Pani nie musiała czegoś ganić,
lub w zamyśle łamać głowę.
On pilnował tego stale,
i wywiązał się wspaniale z tego co zamierzył sobie.
Już nie pytam co tu robię?
Już nie łamię sobie lica i nie swędzi mnie szlafmyca,
kiedy nocą siedzę sobie.
Paluszkami klik, klik robię,
i wpisuję swoje zdanie co czytają piękne Panie i Panowie znakomici.
Mój to zaszczyt,
ich zaszczycić,
gdyż tematu piękna nuta,
nie fałszywa i nie struta lat przeszłości zbędne zbiory.
To są duszy mej potwory,
które niszczą myśli diament,
i wciąż tworzą wielką plamę na projekcie znamienitym.
Wielką sławą tak okrytym.
Przeto moi tu Ludkowie wciąż radujmy się tu stale,
wciąż pracujmy nad tą tezą,
trwajmy w myśli swej wytrwale,
niech nam dary u stóp leżą.
( Autor: Zygmunt Jaworski )
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz