Człowiek
Post w dziale:
Moja Poezja
Kim że jest człowiek?
Istota, człowiek ten tu na ziemi
rodzi się w bólach mały i nagi,
Tak nieporadny ruchami swymi pierwszym okrzykiem…
Mamę swą mami.
Płacze i zjada, płacze i pije
a u rodziców noce zarwane,
Choć mało daje – bierze i żyje nie myśląc wcale…
co mu jest dane.
Kiedy dorasta, życie go ciągnie
w zmysłach przeżywa co myśli, co czuje,
kto wie czy wytrwa żyjąc wciąż godnie co przyszłe jutro…
jemu zgotuje?
A przecież chciałby przeżywać mile
każdą minutę swojego życia,
i wciąż dziękować Bogu za chwilę tego, co stworzył…
za możność bycia.
Gdyby tak można zniszczyć co złe jest
brudy zastąpić pięknem zieleni,
By nikt nie pisał złych ludzi w rejestr kart białych strony…
złem ciągle plamić.
( Autor: Zygmunt Jaworski )
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz