Pytania
Jestem jak ogień płonący w przestrzeni
co żarem miłości ciało me rozgrzewa,
i choć czas wygląd mej twarzy odmieni
jak w lesie jesień zmienia stare drzewa.
Czym że jest miłość w ludzkiej swej powłoce?
Czemu tak szarpie każde młode ciało?
Wciąż zaskakuje blaskiem w swej opoce
zakrywa tak skrzętnie co serce widzieć chciało.
Czym że jest myśl ma? Czyż nie jest mną samym?
Teatrem ukrytym - poznawaniem prawdy?
Czy labiryntem w który wciąż wpadamy?
W splątanym życiu wyjścia szuka każdy.
Czym że jest szczęście jeśli takie macie?
Czyż nie złudzeniem które nas raduje?
Czy z biegiem czasu jeszcze owe macie
choć tylko wspomnienia każdy otrzymuje.
A przecież nie takim chciałbym być w mym życiu
radością obdarzać pomagać w około,
i wierzyć wciąż wierzyć choć tylko w ukryciu
że on pomoże w mym tak ciężkim życiu.
( Autor: Zygmunt Jaworski )
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz