Aspekt 29

Znajduję się w przestrzeni, gdzie stoję naprzeciw Istoty identycznie ubranej jak poprzednio, czyli w długą, prostą szatę przypominającą płaszcz, tunikę, lub coś w tym rodzaju. Wizja była dość krótka, lecz bardzo wyraźnie nawiązywała do poprzedniej – jakby była dalszą częścią jej samej. Istota mówiła:

„Nie możesz zakończyć drugiego etapu swej Drogi – dopóty – dopóki Istota nie pojmie języka uczuć, odczuć, doznań. Ten język musi być waszym językiem na Drodze Duchowego Rozwoju. To Twoje zadanie, abyś ruszył dalej.”

To była informacja jako odpowiedź na moje pytania – nie wątpliwości – lecz pytania które zostały rozpoznane, odczytane.

Przebudziłem się.